ปฐมบท

ปายเป็นหมู่  สู่ความหนาว
แต่ลาว  อยู่คนเดียว

.
.
.
แล้วเรายังจะหวังอยู่ไหม?
...นั่นสิ...ผมคิดในใจ
ก่อนตอบตัวเองว่า…
- ไม่ -

เดิมที่ว่าจะเขียนตั้งแต่ความทรงจำยังสดใหม่ แต่เมื่อสิ้นหวัง หมดกำลังจิต ไร้แรงจูงใจ ไม่มีแม้ความไม่แน่นอน (คือเป็นที่แน่นอนแล้วว่าหมดลุ้น) นั่นคือที่มาของความล่าช้าในครั้งนี้

เรื่องมีอยู่ว่า...ผมได้ไปชอบสาวเชียงใหม่คนหนึ่ง พูดคุยกันแล้วถูกใจ ช่วงนั้นเธอตระเวนเที่ยวต่างจังหวัดบ่อยมาก ทำให้คนทำงานประจำอย่างผมอิจฉาเป็นอย่างยิ่ง เธอเคยเอ่ยปากออกมาว่าอยากไปหลวงพระบาง ปายก็ด้วย เลยเป็นที่มาของการ 'เอาคืน' ให้เธออิจฉาบ้าง ด้วยการชิงไปเที่ยวที่ๆ เธออยากไปแต่ยังไม่เคยได้ไปเสียที เธอเคยส่งโปสการ์ดจาก มช. มาที่บ้านผม ทำให้ผมรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ใช้ได้ คลาสสิคดี ทั้งที่เทคโนโลยีไปไหนต่อไหนแล้ว แต่ 'การรอคอย' กลับสร้างความหวังและพลัง ...โดยเฉพาะกับผม

สอดคล้องกับการที่เพื่อนๆ ชวนล่วงหน้าหลายเดือนว่าจะไปเที่ยว อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน กัน ก็เกิดความคิดว่าไหนๆ ขึ้นเหนือไปแล้ว เที่ยวลาวต่อเลยสิ! แต่พอจะไปลาว ชวนใครก็ไม่มีใครไปด้วย สงสัยจะได้ไปคนเดียว ...แบบ "สองเงาในเกาหลี" .... แค่คิดก็ฟุ้งแล้ว ช่วงนั้น ประมาณเดือนตุลาคม ใจผมก็ไม่ค่อยอยู่กับงานเท่าไหร่ เบื่อเต็มทน พอทำงานครบปี เลขสวยจังหวะดี ก็จัดการลาออกเสียเลย แต่กว่าจะออกจากงานจริงๆ มันก็สิ้นเดือนพฤศจิกายน ยังต้องเคลียร์งานที่ค้างคาอยู่ให้หมดไปก่อน ออกเดินทางก็คืนวันที่ 4 ธันวาคม การหาข้อมูลทำให้ผมเดินทางไปทำ passport วันสุดท้ายที่จะทำได้ทันก่อนออกเดินทาง ส่วน visa เข้าลาวไม่ต้องขอ ไปเที่ยวได้เป็นเดือน ผมคงไม่ไปนานเกินเลยกว่านั้น

ผู้ร่วมเดินทางไปเที่ยว อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอน ได้แก่
ซัง หมี จิ๊บ ทราย แพร รุต แนท เฟื่อง
สิริรวม 8 คน จำแนกเป็นหญิง 5 ชาย 3

อ่านต่อ >>>

อาทิตย์	จันทร์	อังคาร	พุธ	พฤหัส	ศุกร์	เสาร์
		ปฏิทิน	ธันวาคม	2550		1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13-1  13-2	14-1  14-2	15-1  15-2
16-1  16-2	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31			<ปฐมบท>	(เสริม-ภาพ)	[เสริม-ทุน]