พฤหัสบดีที่ 6 ธันวาคม 2550

ปายเป็นหมู่  สู่ความหนาว
แต่ลาว  อยู่คนเดียว

ตื่นสายๆ อาบน้ำ ไปสะพานประวัติศาสตร์ ถึงเอาเกือบเที่ยง แดดเปรี้ยงๆ



ถ่ายรูปสนุกสนานแล้วเดินทางต่อ ไปไหน ไม่รู้ ผมขี่ๆ ตามเขาไป สุดท้ายหลงทางทั้งกลุ่ม จนวกกลับมาผ่านปากซอยบ้านพัก น้ำมันก็ใกล้หมด เลยจัดการเติมที่ปตท.ซะ ไหนๆ ก็วกกลับเข้ามาในเมืองแล้ว เลยขี่ต่อไปซื้อตั๋วรถตู้กลับเชียงใหม่รอบ 9.00 น. ของวันที่ 8 พร้อมถามทางไปหมู่บ้านสันติชล ขี่มาไกลใช้ได้กว่าจะถึง 

    

ถึงแล้วก็เดินไปเดินมาหน้าร้านอาหาร อึ้งๆ เพราะหา landing ให้ตูดไม่ได้ว่าจะพามันไปแล่นจอดลงตรงไหน กลายเป็นยืนกดดันคนที่กินอยู่ให้รีบๆ กิน รีบๆ ไป กว่าจะได้กินขาหมูยูนนานอันเลื่องชื่อก็ประทังความหิวโหยมาอย่างยาวนาน คนที่นี่เค้าจะพูดจีนกลางกัน อันนี้เพื่อนบอกมา ผิดถูกไม่รู้

ตามเคย ไม่ต่างจากเมื่อวาน เราสั่งกันไปเยอะ กินกันไปแยะ ตกคนละ 120 บาท ผมว่ารสชาติอาหารมันออกมันๆ เลี่ยนๆ จืดๆ "อาหารจีนแท้ๆ เป็นเช่นนี้หรือ..." ผมนึกไปถึงเหล่าจอมยุทธ์ที่หม่ำอาหารพวกนี้อย่างเอร็ดอร่อย ดีใจจังที่เกิดเป็นคนไทย...ถึงหน้าจะไม่ค่อยให้ก็เถอะ

อิ่มหนำแล้วก็ลุกมากระหน่ำชัตเตอร์ เจอชิงช้าสวรรค์หมุนเร็ว ซึ่งเพื่อนที่เคย 'เล่น' มันมาแล้ว บอกว่ามัน 'นรกชัดๆ' และไม่มีทางที่จะขึ้นไปนั่งอีก ความสะพรึงกลัวนี้แพร่ไปสู่ทุกคนในกลุ่ม เลยไม่มีใครไปนั่งเล่นหมุนติ้วเกาะท่อนไม้เยี่ยงชีวิตเพราะเสียวตก

ต่อมาก็ขี่กันไปวัดใกล้ๆ ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั่งชิวล์



เอ้ย! ผิดรูป.. ต้องรูปนี้



แล้วก่อนพระอาทิตย์ตกก็ไปนั่งชิวล์ต่อที่ร้าน Coffee in Love กม.3 โดดเด่นด้วยหลักกิโลเมตรอันเบ้อเร้อ จิบชากาแฟชมวิวกันตามประสา 

  

จนร้านเค้าปิด เลยเดินออกมาถ่ายรูปหน้าร้าน บังเอิญเจอน้องจากทริปอัมพวา ช่วงนี้คนมาเที่ยวปายเยอะเนอะ หยุดยาว-หน้าหนาว-ปายกำลังฮิตสุดขีด

 

กลับบ้าน อาบน้ำ เข้าเมือง ตะลอนหากินกันตามสะดวกเหมือนเคย วันนี้ผมขอลองโรตีอาลีปายหน่อย เห็นคิวยาว รอนาน แต่อร่อย 



หลังจากนั้นก็เดินเล่นถ่ายรูปแล้วก็ชิมโน่นนี่ไปตลอดทาง วันนี้ก็ลองกินอะไรที่เมื่อวานไม่ได้ชิมเช่น เกี๊ยวทอดไส้แกงกระหรี่ไก่ 2 อัน 5 บาท เออ อร่อยดี

     

ตกดึกเพื่อนๆ ไปดื่มกันที่ร้านภูปาย (Phu Pai) กินเบียร์คลอเคล้าดนตรีสดแนวแขกๆ ก่อนที่วงที่สองจะมาครื้นเครงบรรเลงเพลงบลูส์ แนทเหมือนจะไม่สบายเลยไปนั่งผิงกองไฟ เป็นอันได้พูดคุยทำความรู้จักกับเจ้าของร้่าน

 

ส่วนผมนั้นไม่ถนัดกับของมึนเมา กรึ๊บเข้าไปแล้วเป็นหลับทุกที เลยปลีกตัวไปเดินเล่นถ่ายรูปเมืองปายตอนกลางคืน บรรยากาศเงียบสงบ สันโดดตามอารมณ์กระผมยิ่ง

      

ถือโอกาสสำรวจหาร้านขายเค้กเพื่อไปแฮป(ปี้เบิร์ธเดย์)ซังให้ทุกคน ก่อนจะรีบไปกินบะหมี่เกี๊ยวปูหมูแดงหมูกรอบชามสุดท้ายของร้าน อร่อยสุดๆ ใกล้เที่ยงคืนก็เข้าไปที่ร้านภูปายร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดให้เพื่อนบริเวณใกล้ๆ กองไฟ พร้อมเค้กขนาดย่อมสองชิ้น เป่าเทียนเสร็จก็แบ่งเค้กกันกิน

แล้วก็ขี่มอ'ไซค์ฝ่าลมหนาวที่ตีแสกหน้า กลับเข้าบ้านพร้อมหอบหิ้วเบียร์และขนมขบเคี้ยวจากเซเว่น คืนนี้ผมได้เข้าถึงอาการล่องลอยและขบขันอันเกิดจากใบไม้ร่าเริง หลังจากเคยชิมลางมาบ้างในช่วงชีวิตแต่ไม่เคยเข้าถึง มันเป็นความรู้สึกที่เยี่ยมจริงๆ อะไรๆ เหมือนจะช้าลง แล้วต่อมหัวเราะก็อ่อนไหวดั่งขนนก อะไรสะกิดก็พร้อมพริ้วไหวตามสายลม ไม่นึกว่าขวดนมเปล่าๆ จะกลายร่างมาสร้างความครื้นเครงได้เช่นนี้

<<< ย้อนกลับ | อ่านต่อ >>>

อาทิตย์	จันทร์	อังคาร	พุธ	พฤหัส	ศุกร์	เสาร์
		ปฏิทิน	ธันวาคม	2550		1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13-1  13-2	14-1  14-2	15-1  15-2
16-1  16-2	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31			<ปฐมบท>	(เสริม-ภาพ)	[เสริม-ทุน]