เสาร์ที่ 15 ธันวาคม 2550 (ตอนที่ 1)

ปายเป็นหมู่  สู่ความหนาว
แต่ลาว  อยู่คนเดียว

วันนี้มือถือปลุกตั้งกะตี 5 เช่นเคย โผล่หัวมาดูแสงข้างนอกแล้วนอนต่อ แบบว่ามืดสนิท 6 โมงกว่าค่อยลุกมาด้อมๆ มองๆ จากหน้าต่างไปหน้าบ้าน ยังไม่เห็นการเคลื่อนไหวใดๆ เลยกินเค้ก-แปรงฟันพลางส่่องสายตาออกนอกหน้าต่างไปเรื่อย แล้วก็เจอพระเดินเป็นขบวนผ่านหน้าบ้านไป เลยรีบหยิบกล้องมา แต่ไม่ทัน ดีที่ชาวบ้านยังคงยืนรอ-นั่งรอ ทำให้เราก็รอพระเดินผ่านมาอีกระลอก

จนในที่สุดก็มาอีกกลุ่ม และอีกกลุ่ม เลยได้ถ่ายรูปจากหน้าต่างห้องที่อยู่ชั้นสองไว้พอเป็นพิธี ที่ไม่ลงไปถ่ายเพราะคนน้อย เดี๋ยวเค้าอาย+รบกวนเค้า แอบถ่ายจากหน้าต่างห้องละกัน การตักบาตรข้าวเหนียวที่นี่ พระจะแวะเปิดบาตรรับข้าวเหนียวที่คนปั้นไว้ คนก็หยอดข้าวเหนียวลงไปอย่างรวดเร็ว มันเป็นแค่พิธีน่ะ หลังจากนั้นผมก็ขี้ เก็บของ ออก

tuk tuk ไปคิวรถ 20,000 ลดเหลือ 15,000 แพงจัง เลยไม่เอา เจอมอ'ไซค์พ่วงที่นั่งแบบ batman-robin เรียกมา 10,000 ต่อเหลือ 7000 ได้แฮะ นั่งไปสักพัก...ดีนะที่ไม่เดิน ไกลกว่าที่คิด ราวๆ เดินไปสุดแหลมหลวงพระบางทางเหนือ มันไม่ได้อยู่ใกล้เหมือนบนแผนที่ ถ้าตามอัตราส่วนมันควรอยู่เลยแผนที่ออกไปอีก

 

ถึงสายใต้ แค่รถจอดก็มีเหล่า 'ผู้ช่วย' กรูเข้ามาถามว่า where you go? Vientiane? ไม่สน ไม่แคร์ เดินไปซื้อเองได้ แล้วก็พบว่าวันนี้ไม่มีรถธรรมดา มีแต่แอร์กับ special VIP พอดีเป็นวันเสาร์ ราคาไปวังเวียงก็ตามนี้ ธรรมดา 75,000 แอร์ 85,000 vip 115,000 ถ้าไปเวียงจันทน์เพิ่มมาอีกนิด ถือว่าฉันลงระหว่างทาง เพราะมันก็วิ่งเส้นทางเดียวกัน ธรรมดา 90,000 แอร์ 100,000 vip 115,000 สรุปเสียค่ารถไป 85,000 กีบ แต่ถึงจะต่างกันไม่มาก เค้าก็แยกคันกันไป ถามค่าปี้ (ตั๋ว) จากวังเวียงไปเวียงจันทน์ คนรถบอก 50,000 ไม่รู้จริงป่าว....

เอากระเป๋าไปโหลดใต้ท้องรถ ขึ้นรถ มองไปหลังสุด ไม่มีห้องน้ำ เลยไปเข้ากันไว้ก่อน เสีย 1000 กีบ ค่าห้องน้ำ แพงกว่าในไทยอีก! แม่ง แล้วตั้งแต่มาก็ไม่เคยเห็นหน่วยร้อยกีบลาวเลย ใช้แต่หลักพัน อะไรๆ ก็นึ่งพัน ซ้าวพัน สิ้บพัน ขึ้นรถเพราะใกล้เวลาออกแล้ว ดูจากอักษรปุ่มบังคับที่แผงคนขับ เป็นรถเกาหลี ตั้งใจนั่งหน้าสุด จะเอาวิวที่สวยๆ แต่ไม่รู้ซ้ายหรือขวาดี รถวิ่งถนนเลนขวา...แต่ถือคติขวาร้ายซ้ายดี นั่งซ้ายแทน ...เปล่าหรอก ฝั่งขวามีคนจองแล้ว เป็นฝรั่งสไตล์เกย์เฒ่าแบบอาร์เซน เวนเกอร์ นุ่งยีนขาสั้น แตะหุ้มส้น เสื้อ sweater แขนยาว

เพิ่งเห็นว่าเวียงจันทน์ สะกดด้วย น์ ตอนท้าย

8.06 น. ล้อหมุนออกจากสถานี คนในรถหร็อมแหร็ม แล้วจะไปทำอะไรที่วังเวียง? ตามที่อ่านมาก็ แม่น้ำซอง-ถ้ำ-วัด ...รวมถึง..ปุ๊น! เมาคนเดียวจะขำอะไรวะ? แล้วรถก็แล่นมาไม่กี่เมตร แวะปั๊มเติมน้ำมันซะงั้น แม่งเมื่อไหร่จะถึงวะแบบนี้! ที่ปั๊มเหมือนเยี่ยวฟรีอีกตะหาก นอยเลย พอรถแล่นมาจะเติมน้ำมัน เย็ดเข้ เจอรถหกล้อเล็กเติมน้ำมันใส่ถังอยู่...ต่อคิวรอนานแล้วเนี่ย

บนรถเปิด karaoke ลูกทุ่งไทยให้ฟังให้ชม อากาศภายนอกหมอกจัดมาก วิ่งลำบาก

เมื่อรถไต่ขึ้นเขาจนถึงด้านบน รถก็ค่อยๆ วิ่งลัดเลาะไปตามถนนสองเลนที่คดเคี้ยว วิวจากบนนี้ชวนให้ชมหมอกที่หนาจัดอยู่เบื้องล่าง รถจะวิ่งผ่านหมู่บ้านชาวเขาอยู่เป็นระยะๆ ผมก็คอยถ่ายรูป snap สิ่งต่างๆ ที่ผ่านตาไป ลำบากนิดนึงเพราะรถวิ่งเร็ว ถ่ายจากระบบ auto focus จนต้องปรับเป็น manual focus เพราะกล้องโฟกัสไม่ทันกินกับสิ่งที่วิ่งผ่านกระจกไปอย่างรวดเร็ว วิธีถ่ายก็หมุนโฟกัสกะระยะเผื่อไว้ ก่อนที่สิ่งที่จะถ่ายจะวิ่งผ่านมาหน้ากล้อง ใช้รูรับแสงแคบๆ เพื่อคุมระยะชัดลึกให้มากขึ้น โดยไม่ลืมที่จะเน้นชัตเตอร์สปีดเร็วๆ

หลับ ตื่นมาตอนมีคนจากหมู่บ้านไรไม่รู้มานั่งข้างๆ ตัวดำๆ น่ารำคาญเพราะมาร้องเพลงกับคาราโอเกะที่เปิดอยู่

ซื้อตั๋วรถแอร์ แต่ไม่รู้รถมันแอร์ตรงไหน ไม่มีลมสักแอะ ต้องเปิดกระจกข้างรับลมแทน ส่วนเส้นทางปายที่ว่าโหด ผมว่าเส้นเลาะเขานี่โหดกว่า เพราะระยะทางยาวไกลกว่า ถนนก็มีแค่สองเลน ข้างๆ เป็นเหว แถมมีหมอกด้วย บางโค้งต้องบีบแตรดังๆ นานๆ จะได้ไม่สวนชนกัน โชคดีวันนี้ไม่ค่อยมีรถ วิ่งสบายหน่อย

เจอเสาหลักกิโลเมตรแล้วบนถนนสาย T13

เป็นการนั่งรถที่พะอืดพะอมใช้ได้ เหวี่ยงซ้ายทีขวาทีสลับไปมา ตะกี้เหมือนได้ยินเสียงคนอ้วกจากท้ายรถ

หลังเปิด karaoke หมดแผ่นก็เปิด Mission Impossible 3 หนังซูมพากย์ไทยซับจีน เปิดไปไม่นานก็กลับมาเปิดลูกทุ่งแผ่นเดิมเนื่องจากแผ่นกระตุกดูไม่ได้

นั่งดู MV ลูกทุ่ง ก็เพิ่งซึ้งกินใจก็คราวนี้ มันง่ายๆ แต่ไม่เสี่ยว ร้องด้วยอารมณ์ ดำเนินเรื่องด้วยภาพ เจอเพลง ขอนไม้ สองเวอร์ชั่น ชาย-หญิง โห เจ๋งว่ะ น้ำตาร่วงเลย มิน่าคนต่างจังหวัดถึงนิยมชมชอบเพลงลูกทุ่ง

นั่งรถชมวิวแล้วเกิดอาการรักธรรมชาติขึ้นมาอย่างแรง … ต้นไม้ ขุนเขา และดอกหญ้า...

11.40 รถจอดริมทางให้ แวะฉี่ริมถนน หามุมในทุ่งหญ้าเอา บางคนก็สูบยาตามแต่สะดวก รถวิ่งต่อมาอีกนิด อ้ายข้างๆ ฉันก็ลงหมู่บ้านถัดมาพอดี ระหว่างทางเจอทหารบ้าง(มั้ง) เห็นถือปืนนั่งจับกลุ่มหลบแดด ชุดเขียวไม่เต็มยศ

การนั่งรถโลดแล่นตามถนนสาย T13 นี่ช่างเต็มไปด้วยอารมณ์ เรียกว่าเป็น emotional ride เลยทีเดียว มีซึ้ง แล้วก็มีเสียว อย่างเช่นตอนรถใหญ่สวนกัน

เห็นภูพระเจ้าแล้ว ยิ่งใหญ่สมชื่อ ชูเด่นขึ้นมากลางหุบเขา ยิ่งกว่าใน Lord of the Rings เสียอีก

เวลารถข้างหลังจะแซง เค้าจะบีบแตรมาจากด้านหลัง เป็นสัญญาณบอกคันหน้าว่าตนจะแซงซ้าย หลบชิดขวาให้ด้วยเพราะถนนมีแค่สองเลน ไป-กลับ

13.30 น. แวะกาสีกินข้าว สั่งข้าวราดแกงสามอย่าง อุดมไปด้วยผัก ฟักทอง ปวยเล้ง ดอกกะหล่ำ เสิร์ฟพร้อมซุปร้อนๆ ไม่ได้กินข้าวสวยมานานละ

Lay กับ Pringles ขายดีไม่ว่าจะที่ไหน ฝรั่งมันซื้อ

แม่งกินยังไม่เสร็จดี รถก็ออก ต้องรีบวิ่งขึ้นรถ หลังกาสีถนนก็ไม่ค่อยคดเคี้ยวแล้ว

<<< ย้อนกลับ | อ่านต่อ >>>

อาทิตย์	จันทร์	อังคาร	พุธ	พฤหัส	ศุกร์	เสาร์
		ปฏิทิน	ธันวาคม	2550		1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13-1  13-2	14-1  14-2	15-1  15-2
16-1  16-2	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31			<ปฐมบท>	(เสริม-ภาพ)	[เสริม-ทุน]