เสาร์ที่ 15 ธันวาคม 2550 (ตอนที่ 2)

ปายเป็นหมู่  สู่ความหนาว
แต่ลาว  อยู่คนเดียว

15.00 น. ถึงวังเวียงอย่างงงๆ ว่าไปไหนดี เห็นฝรั่งเดินไปด้านหลัง ตามไปมั่ง เจอลานปูนกว้างจากซ้ายไปขวายาวเป็นกิโล ทำให้นึกขึ้นมาได้ เรื่องที่อ่านมาว่าวังเวียงเคยเป็นฐานทัพอากาศ นี่คงเป็น runway สินะ เดินมาเรื่อยหาห้องพัก เหมือนเดิม หาที่ไกลๆ ไว้ก่อน สัญชาติญาณบอกว่ามันจะถูกกว่า ได้ที่ 35,000 กีบ ห้องน้ำนอกมีน้ำอุ่น เท่าที่เดินผ่านตามา วังเวียงดูจะไม่ค่อยมีอะไร เป็นเมืองพักตากอากาศสำหรับฝรั่ง ไม่มีสิ่งที่ฉันสนใจ

อยากไปเวียงจันทน์แล้ว....แต่จ่ายค่าห้องไปแล้วเนี่ยสิ เลยออกมาเดินสำรวจเมืองกับแผนที่ห่วยๆ ที่รับมาจากเจ้าของ GH ...ช่างดูไม่ีรู้เรื่องจริงๆ ระหว่างทางเจอฝรั่งเข้ามาคุยด้วย เป็นชาวเยอรมัน ฮีมาบ่นว่ากล้วยปิ้งที่เพิ่งซื้อมากินมันแห้งๆ ติดคอ ผมเลยบอกว่าถ้าเป็นที่ประเทศไอมันจะมีน้ำจิ้มหวานๆ ให้มาทานร่วมด้วย คุยกันถูกปากเลยเดินไปคุยไปร่วมกันครู่นึง ผมได้ความรู้ใหม่จากฝรั่งคนนี้ว่าให้สังเกตป้ายที่มีคำว่า Fun, Happy, Smile มันแปลว่าที่นั่นมีบริการปุ๊นแน่นอน

 

ถึงจุดนึงเราก็แยกกัน อามรมณ์ทางใครทางมัน แบบว่าเลือกสำรวจเส้นทางคนละเส้น เค้าจะเดินไปสำรวจเส้นทาง tubing ซึ่งก็คือการนั่งยางลอยลงแม่น้ำซอง ส่วนผมเห็นวัดอยู่ใกล้ๆ เลยเดินไปหาวัด

ออกมาจากวัดเสร็จเดินต่อไปเจอฝรั่งคนเดิม ก็เลยเดินถนนหลักกลับเข้าเมืองมาด้วยกัน ผ่าน GH ของฮิมก็ต้องนอยเมื่อฮีบอกว่าห้องพักฮี 20-25,000 kip ถูกกว่า ดูดีกว่า และมีห้องน้ำในตัว! แล้วฮีก็แวะเล่นเน็ตเพื่อเช็คผลบอลทีมรัก Hannover ผลแพ้ไป 5-1 แบ่งๆ กันนอยเน้อ เน็ตที่นี่แพงโคตร 300 kip/min แพงกว่าที่ห้วยทรายอีก ที่นั่น 250 kip/min

เดินด้วยกันต่อไปเรื่อยๆ ร้านอาหารหลายร้านที่นี่ใช้โต๊ะเตี้ย มีหมอน แบบว่าให้นั่งกินนอนกินดูทีวี เอกเขนกสมกับเป็นเมืองพักตากอากาศจริงๆ จะชิวล์ไปไหน ปุ๊นก็มีมากมายสังเกตได้จากป้ายโฆษณาเชิญชวนกันมาสนุก =) โรตีข้างทางก็มีขาย เป็นดั่งสัญลักษณ์ว่าที่นี่ฝรั่งเที่ยวเยอะ ยังไม่สุดถนน แต่พอเห็นว่าไม่ค่อยมีอะไรแล้ว ก็เลี้ยวไปอีกทาง ที่นี่อุดมไปด้วยร้านเน็ต GH ร้านอาหาร และร้านขายอุปกรณ์เที่ยวทะเล เดินวนต่อมาอีกหน่อย...อ้าวหมดละ! เดินแปบเดียวก็หมดเมือง เหมือนเดินในหมู่บ้านๆ หนึ่งชานเมืองกทม.เลย ย่านความเจริญของที่นี่ช่างเล็กนิดเดียว ผมถึงกับเปรียบเปรยที่นี่ว่าเป็น an oasis in a desert เพราะมันไม่มีอะไร แต่เราก็มากันที่นี่ราวกับมันเป็น Las Vegas

แล้วเราก็แยกทางกันกลับห้องเพราะไม่มีอะไรทำ เมืองก็โคตรร้อนเพราะถนนเป็นคอนกรีต แถมต้นไม้ก็ไม่มี ที่นี่มีทั้งมอ'ไซค์กับจักรยานให้เช่า แต่จะเช่าไปทำพรือ? ไม่ค่อยประทับใจกับเมืองนี้ เลยตัดสินใจว่าจะ save เงิน ไม่ใช้สักแดงที่นี่ กินผลส้มกับคุกกี้ fun-o ที่มีอยู่ ที่พักมีน้ำเปล่าฟรีก็กดแดกเข้าไป พรุ่งนี้รีบๆ เดินทางต่อ

เย็นๆ ออกมาถ่ายพระอาทิตย์ตกแถวแม่น้ำซอง ทุ่มนึงก็กลับถึงห้อง อาบน้ำ

 

ไหนๆก็ไม่มีอะไรน่าทำก็วางแผนเที่ยวเวียงจันทน์ซะ

ตารางเดินรถ:
VIP Bus VTE 50,000 kip 10 AM
Bus 5.30 6.00 6.30 7.00 25,000 kip

แดงเดือด Liv-Manu 8.30 PM พรุ่งนี้
ต่อด้วยคู่ Ars-Che 11.00 PM

เหลือเงิน 199,000 กีบ ท่าทางจะต้องอยู่อย่างประหยัดเสียแล้ว
อัตราแลกเปลี่ยน BCEL sell kip 282.55

สถานที่เที่ยวในเวียงจันทน์:
เลียบน้ำโขง-ตึกเก่าๆ
ตลาดเช้า ม้งมาร์เก็ต
ประตูชัย - ขึ้นไปชมวิวด้วย 2000 กีบ
คิวรถไปใต้?
ธาตุหลวง - ถ่ายด้านนอก - ถ้าเดินไปนะ
bibliotheque จ-ศ 8.00-16.00 น.
วงเวียนน้ำพุ
หอดำ?
ธาตุดำ?
ย่านสีห้อม ถ.หลวงพระบาง

สิ่งที่ต้องทำ:
phonecall, postcard, internet, ถ่ายรูปสี่แยกล้านช้าง

เที่ยวคนเดียวเปลี่ยวๆ เหงาๆ อาการหนักจนจินตนาการเป็นภาพถ่ายชื่อภาพว่า ที่ว่าง เป็นภาพคนนอนกอดอกชันเข่าอยู่บนเตียงใหญ่ๆ แต่นอนฟากเดียว เว้นอีกฟากว่างไว้

ก่อนนอนก็สำนึกได้ว่า เวลาเที่ยวอย่างนี้ควรมีกรรไกรตัดเล็บยิ่ง เพราะหนังที่นิ้วลอกหลายนิ้วละ น่ารำคาญมาก

<<< ย้อนกลับ | อ่านต่อ >>>

อาทิตย์	จันทร์	อังคาร	พุธ	พฤหัส	ศุกร์	เสาร์
		ปฏิทิน	ธันวาคม	2550		1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13-1  13-2	14-1  14-2	15-1  15-2
16-1  16-2	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31			<ปฐมบท>	(เสริม-ภาพ)	[เสริม-ทุน]